Opeth - A Fair Judgement

uykuyu kaybederek,çok derinlere
güneşi soldurarak ne yaptım ben
en çok istediğim gibi yanıma gel
burada birşey kalmadı
bağları kes,gizliliğin örtüsünü kaldır
bütün sarılanları geride bırak
kontrolu kaybettim,rolun dışına çıkma zamanı
burada birşey kalmadı
olduğu gibi bırak
bana söylendi
ruhun kurban edilişi
önerileri unuttum
zamanın izini kaybettim
bir duman esintisinde
heyecanla bekleyerek
dürüst bir yargılanmayı hakettim

Opeth - Black Rose Immortal

umutsuzluğun adı ile adını anıyorum
kendimi paralayarak iç çekiyorum tekrar tekrar

ruhani yücelik
aradığım aralı kapılar benim için kapandı

gece…
yıldızlardan birinin pençesi izliyor
gölgem ışıktan doğuyor
karanlığın içindeki gözlerin ışığından

rahatsız suların üzerinde anılar uçuşuyor
sonsuza dek gece ve gündüzü arayış
ay ışığı yalnız bir tepeyi okşuyor
bir fısıldayışın telaşıyla

çıplak bir ruha bürünüyorum
boş bir surat sel gibi akıyor
burası soğuk
ayaz üzerimde tozlu izler bırakıyor

gözler sessiz portrene asılıyor
sadece bütün düşünceleri konuşurduk
hep beraber gözlerimizi dikip bekledik
saatler susadı ve güneş yükseldi

güneş kuşları karanlık kovuklarını terk ediyorlar
gölge kemerli geçitlerde süzülüyor

yüzünü bana doğru çevirme
yalnızlığımın üzerine yürü benimle
sen bilinmeyen bir ormandasın
gizli kemer
sesin engin ve şeffaf
fakat hala çok değerli

hilalin ninnisi seni aldı
hipnotize edilmiş kaleydeskopik yüz
boş bir bakışla seni kabullendi
ilahi kalbin içinde başka ruh

onu tutmuştum
amarant sembolü
gizli altın tapınağın içinde
çayırlardaki coşkumuzdan beri
sonunda gölgeler ile yürürken biz
o alevlere atılacak ve kaybolacak
kara gül ölümsüzdür

hava yeniden kararıyor
alacakaranlık tarlaların üzerinde süzülüyor
gece ağaçları bilirmişçesine inliyordu
geceleri hep seni rüyamda gördüğümü