Sen dünyanın Tanrısı ve sunağı

Bize eğil ve ağlamamızı duy

Maddiyat düşkünü yöneticilerimiz bocalıyor

İnsanlarımız gayesiz yaşıyor ve ölüyorlar

Altın duvarlarda gömülüyoruz

Aşağılamanın kılıçları bizi bölüyor

Üstümüzdeki gökgürültüsünü almadın

Ama onurumuzu alıp götürüyorsun

Sadece bu kara cehennemde bir bebek

Böyle biryer için hiçbir neden yoktu

Duvarları soğuk ve ruhlar acı içinde haykırıyorlardı

Cahil bir insanın gitmesi için kolay bir yön

Bilmişlik taslayan akılsızlar için zeki bir yol

Asılan adamın sırrı, dudaklarındaki gülümseme

Kamaştıran ışıkta göreceksin ki

Sırtımdan zehir damlıyor

Nil`in gözleri açılacak göreceksin

O bana yılan öpüşmeleriyle geldi

Dudaklarında güneş gülünün gözleriyle

Döktüğüm gümüş gözyaşlarını ayışığı yakaladı

Sonunda biz karanlığın kucağına yattık

Ve o kutsal yere tohum ekildi

Ve ben izledim ve şafağı bekledim

Birbirimize kenetlenelim

Tutuşmuş umutlarımız rahata kavuşsun

Fırtınalı ya da kapalı olmayan havada

Birbirimizi çoşturacağız göreceksin

Gözlerini kapama vaktin geldi

Ve hala rüzgar ve yağmur olsa bile

Başta olacak o kişi

Yüzüğün bekçisi

O sensin