(Lanetlinin Çocukları)

Küçük bir çocuk gibi yürüyor,
Fakat gözlerine bak; seni yakan.!
Altın bakışlarında kara delikler;
Tanrı biliyor, eve gitmek istiyor.!

Lanetlinin çocukları.!

Ölü bir adam gibi yürüyor,
Yaşasaydı hepimizi çarmıha gererdi.!
Şimdi son adımını atıyor,
Unutulmayı düşünüyor, bu da bizi işaret ediyor.!

Lanetlinin çocukları.!

Şimdi ellerini yakıyor, gülmeye başlıyor,
Alev etlerini kavururken gülücükler.!
Acı içinde çığlıklarla yüzünü eritiyor,
Gözlerindeki deriyi soyuyor.!
Plana göre ölüşünü izle.!
Yerdeki küllerden ne öğrendik.

Siz lanetlinin çocuklarısınız.!
Sırtınız duvara karşı,
Işığa dönün.!
Geceleri yanıyorsununz.!
Siz lanetlinin çocuklarısınız.!
Yanan mumları izler gibi,
Işıkta yanıyorsunuz.!
Bu gece yine yanacaksınız,
Siz lanetlinin çocuklarısınız.!