Kalbimde bir ürperti hissediyorum 
Bitmeyen kış soğuğu gibi 
Oğlumla birbirimizden ayrıldığımızda 
Sadece 6 kış görmüştü 


İlk çocugumdu 
Ve ırkımın sonuncusu 
Adımın son taşıyıcısı 
Ölüm ona gülümsediginde 
Suçluyacak kimse yoktu 

Tanrıların kaderi hepimizi bekliyor 
Kaçış yok 
Oden`in çagrısına cevap verileceği 
Ya da cehennemin kapısından girileceği gün 

Onu gemime götürüyorum 
Uyuyormuş gibi duruyor 
Ama dudaklarının koyu mavi rengi 
Beni ağlatmaya yetiyor 

Hiçbir baba oğlunu gömmemeli 
Fakat bu benim kaderim 
Döktüğüm acı ve hiddetli göz yaşları 
Katlanılan ağır bir yük 

Kollarımda yatan bedeni çok hafif 
Teni kar gibi beyazdı 
Ama kalbimdeki yükü agırdı 
Kederim gitgide büyürken 

Tanrım! 
Nedir bana verilen kader? 
Neden ızdırap çekmeliyim? 
Niçin bu acıya katlanmalıyım? 
Tanrım! 
Hayat anlamını yitirdi 
Aklımı kaybedeceğim 

Onu pyre*nin ortasına yatırdım 
Bir Krala layık bir törende 
Ve ben de onun yanı başına uzandığımda 
Tanrıların dokunaklı şarkılarını duydum 

Tanrıların kaderi hepimizi bekliyor 
Kaçış yok 
Oden`in çagrısına cevap verileceği 
Ya da cehennemin kapısından girileceği gün 

Tanrıların kaderi hepimizi bekliyor 
Bu gerçekleşecek 
Oden`in çagrısına cevap verme zamanı 
Evlat, O bizi çagırıyor